01 april 2008

De patiënt is geen lijdend voorwerp bij zijn levenseinde

Sinds enige tijd ben ik bezig met verschillende wetsvoorstellen over euthanasie. Door de actualiteit is het debat in een stroomversnelling terechtgekomen en worden enkele zaken door sommige mensen, al dan niet moedwillig, op een verkeerde manier voorgesteld.
Tijdens een interview met deze krant (DM 26/3) heb ik over de verschillende wetsvoorstellen gesproken. Een daarvan werd in het bijzonder belicht. Met het bewuste wetsvoorstel, dat na de paasvakantie ingediend zal worden, wil ik een antwoord formuleren op de problemen die zich in bepaalde katholieke ziekenhuizen stellen. De rode draad van het wetsvoorstel is informatieverstrekking over euthanasie, zowel voor de patiënt als voor de behandelende geneesheer. Die informatie bestaat uit verschillende factoren. Het kan gaan over de euthanasie an sich. Met andere woorden, op welke manier de euthanasie uitgevoerd moet worden. Maar ook over de vraag of de persoon in kwestie inderdaad euthanasie wil laten uitvoeren of eerder een oplossing wil voor de pijn waarmee hij of zij kampt. Daarnaast, maar minstens even belangrijk kan de arts raad geven over hoe de behandelende arts het best omgaat met de andere actoren zoals de familie en/of de partner, de psychologische omkadering zeg maar.

Met het wetsvoorstel wil ik ervoor zorgen dat er per ziekenhuis een onafhankelijke, externe arts aangesteld wordt. Die arts heeft een opleiding gekregen waarin de verschillende aspecten van euthanasie aan bod zijn gekomen. Het wetsvoorstel heeft als doel elke patiënt te voorzien van de nodige informatie over en toegang tot euthanasie, in welke instelling dan ook, katholiek of van de gemeenschap. Het is geenszins het doel de behandelende geneesheer te verplichten om euthanasie uit te voeren. De behandelende geneesheer heeft doorverwijsplicht als hij of zij geen euthanasie wil toepassen. De instelling is dus met andere woorden wel verplicht euthanasie toe te staan binnen haar muren en binnen de voorwaarden zoals beschreven in de wet.
De huidige wet op euthanasie verplicht de raadpleging van een tweede arts bij terminale patiënten. Bij niet-terminale patiënten is het verplicht een derde arts te raadplegen. Aangezien het wetsvoorstel per ziekenhuis een onafhankelijke, externe arts voorziet die een opleiding over de materie heeft genoten, zouden problemen zoals ze vandaag soms opduiken in katholieke ziekenhuizen verholpen kunnen worden. Zowel voor de patiënt, die altijd op de eerste plaats komt, als voor de behandelende arts, biedt het wetsvoorstel de zekerheid dat er op een correcte manier met euthanasie wordt omgegaan.

De verschillende wetsvoorstellen hebben als doel de tekortkomingen in de huidige wet te verhelpen. Het idee dat de wetsvoorstellen als doel zouden hebben de huidige meerderheid te ondergraven is alleen maar absurd te noemen. Het enige doel dat steevast voor ogen gehouden wordt bij de wetsvoorstellen is ervoor te zorgen dat de tekortkomingen, die er zeker zijn, een oplossing zouden krijgen.

Vandaag zijn er mensen die door deze tekortkomingen geen aanspraak kunnen maken op euthanasie, mensen die hierdoor nodeloos moeten lijden. De burger moet de vrije keuze hebben om te beslissen hoe hij wil omgaan met het einde van zijn leven. Dat zelfbeschikkingsrecht moet voor iedereen bestaan, wat niet betekent dat iedereen euthanasie moet plegen, zoals het weleens voorgesteld wordt. Men moet als individu de vrije keuze hebben tussen euthanasie en palliatieve zorgen.

Het is de taak van de politici om de maatschappij te verbeteren voor elk individu dat er deel van uitmaakt. In tegenstelling tot wat bepaalde politici of journalisten ook beweren is dit geen strijd tussen katholieken en vrijzinnigen. Euthanasie is een debat dat gevoerd moet worden en waarbij politieke tegenstellingen geen struikelblok mogen zijn om op een humane manier om te gaan met het levenseinde van mensen die deel uitmaken van onze maatschappij. De patiënt moet de keuze hebben en mag niet het lijdend voorwerp zijn bij zijn levenseinde.

  • Bron: De Morgen
Reageer:
  1. Naam*
  2. E-mail*
  3. Bericht*